Kim olduğumu dünyaya gelirken ben seçip ben yarattıysam, her birimiz bu güce sahipsek eğer neden daha fazlasını yapabilecek olduğumuzu görmezden geliyoruz?
Hepimiz aynı gemide farklı deneyimlerle yücelmeye, yükselmeye çalışan sonsuz ruhlarsak ve birbirimize bir yerlerde bağlıysak eğer, neden toplu olarak iyileşmeye çalışmıyoruz?
Sen ve ben, aynıysak bir yerde..yaradılış ruhuyla el ele olmak, bir ve bütün olmak birbirimizin ruhuna dokunmak uzaktan bir şekilde. Ne güzel olur! Çok uzaklara bakmana gerek yok, içine doğru bak orda bir yerlerdeyim ben. Sevdiğin ve sevmediğin her şey benim. Ben olmak, var olmak demek yalnızca.
Hayal ediyorum şimdi, tertemiz ışıl ışıl bir dünya..dengeli, mutlu, sevecen. Doğası mis gibi, hayvanları huzurlu... Tüm mevsimler her iklimde olması gereken şekilde.
Tüm insanlar farkında, hepimizin ortak bir amacı var..daha iyi yaşamak. Yalnızca yaşamak özgürce. İnsanların farklı DNA dizilimleri ile biricik ve bi tanecik ama bir o kadar da aynı olduğunu anladıkları, farklılıkları ile iyi olabilen yükselmiş bir gelecekteyiz şimdi.
Tam şu an dejavu oldum, daha önce bu anı yaşamıştım. Sıcacık yatağımdayım, arkada "Coralia del Villar" çalıyor. Yalnız olmamanın huzurlu derin nefesini çekiyorum içime, iyi ki diyorum! Tüm dikkatimi kalbime veriyorum şimdi, kalbimde şükran dolu sevgi var. Şu an dilerdim ki o şükran dolu sevgiyi hissedebilecek tüm güzel kalplerle paylaşabileyim. Ben hissederken bunu, bu denli sevgiyi ve huzuru..sizler de hissedebilin. Bir anlık ben olabilseniz keşke, parmaklarınızla ağacın gövdesine dokunup ağacın ruhunu hissedebilseniz mesela. Ağacın gövdesindeki bilgelik, ruhundan yansıyan gerçek sevgi tomurcukları parmaklarınızdan tüm bedeninize yayılsa...huzurla!
Yardım etmek için ellerimi uzattım. Kim tutmak isterse elimden, bekliyorum.
Lütfen bana ulaş.
Sevgide buluşmak üzere,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder