Fedakarlık Ödülleri

 "Bir insan her ne zaman gerçek bir fedakarlık yapsa, ilahi alem tarafından ödüllendirilir." 

 Ben buna inanır, bununla yaşarım. 

Arkadaşlarım! Selamlar...

 Kelime anlamıyla "fedakarlık" bir kişinin; insanlara, topluma, vatanına, milletine, ailesine karşılık beklemeden kendi insani ve vicdani ahlaki sorumluluğuyla yaptığı iyilik, yardım ve hizmettir. 

- Bu tanıma "doğa ve hayvanları" da eklemesem olmaz:) - 

Günlük hayatınızda karşılaştığınız şanslı olaylar var mı? Otobüse yetişemeyeceğinizi sandığınız bir zamanda yaşadığınız bir kolaylık sonrası yetişebilmeniz veya tanımadığınız insanların sizin için yaptığı küçük iyilikler var mı? 

Bu gibi güzel küçük olayları yaşayanlardansanız, yani "işleri rast giden kişilerdenseniz" muhtemelen siz de benim gibi hayata dair yaptığınız fedakarlıklar karşılığında ödüllendiriliyorsunuz. Bu ödüller her zaman maddi bir karşılıkla gelmese de tanımadığınız birinin sıcak bir gülümsemesi, iyi hissetmediğiniz bir günde kalbinizi ısıtmaya yetiyorsa şanslısınız. 

Tebrikler, hayatın tadını almayı biliyorsunuz. Yaşamdan keyif almanın, yaptığımız fedakarlıklarla doğru orantılı olduğunu fark ettim bugün. 

 Emek verdiğim bir ilişkide, herhangi bir talep zorunluluğu olmadan benim için fedakarlık yapıldığına şahit oldum bugün. Gerçek bir ilişki içinde olgun olmayı deneyimliyorum her geçen gün. Karşımdaki kişiyi ve kendimi zorlamadan, akış halinde kalarak güvenli bağlanmayı ve güvenli ayrılmayı öğreniyorum. Vedalaşırken ağlamıyorum mesela:) 

 Teoride iyileştirdiğim ruhumun, hayat ve ilişki içindeki pratikleriyle daha da iyileştiğini fark ediyorum. Çok başka mutluyum bugün! 

Görünenin ardındaki görünmeyeni artık görebildiğim için kendimle gurur duyuyorum.

En derin sevgilerimle,

İlahi Aşk

 Merhabalar,

  Günlerdir tasavvuf ve ilahi aşk kavramlarına yönlendiriliyorum. Konfor alanımdan çıkıp topluma karışmak adına 2-3 günlük tatile çıktım ama kendimi bu iki kavramın içinde buldum. Görüştüğüm arkadaşlarım, uzun zamandır haber almadığım kişilerle bir araya geldim ve hepsinde "ilahi aşk ve tasavvuf" konuları karşıma çıktı. Hatta tam bu konunun işlendiği bir dans etkinliğine bile davet edildim. Evren tarafından ilgilenmem gereken şeyin bu olduğunu, bedensel hazların veya günlük ilişkilerin ötesine geçmem gerektiğini bir defa daha anladım. Şimdi sizlere bu iki kavramın hayatıma yansımasını öznel bir bakış açısıyla anlatacağım. 

 Çocukken de aşk konusunda gerçek olan nedir diye sıklıkla düşünürdüm. Mevlana'nın aşk tanımını severdim mesela, 7 öğüdünü uygulamaya çalışırdım hayatımda. 

 "İnsanı, insan olduğu için sevmek."

İşte benim aşk tanımım. Tamamen kapsayıcı ve evrensel, yaradan kavramını yaratılanın içinde görerek tam olarak sevmek. Her şeyi ve herkesi bir bütün olarak görmek ve onların içine kendimi dahil etmek, bir ve bütün olmak. Kendimi çok sevmek, haliyle bir ve bütün olduğum herkesi ve her şeyi de çok sevmek! 

 Ruhların birleştiği gerçek aşk orgazmını yaşadınız mı hiç? 

 Aslında hepimizin amacı o gerçek ilahi aşkı bulmak olmalı. Ruhlarımızın bir ve bütün olduğu o ruhsal birlikteliği bulabilmek. Hissedebilmek. Gerçek sadakati, güveni bu şekilde sağlayabiliriz. 

 Her şey mümkün! 

 Kendime inanıyorum, bir gün o ruhsal birliktelikle daha başka bir versiyonuma kavuşacağım. 

Bir yandan herkesi ve her şeyi bir bütün olarak sevmek, bir yandan da Dünya üzerindeki tek bir kişiyi olduğu ve olacağı tüm haliyle, özüyle ve varoluşuna hayran olarak sevmek. 

 Yoktan var edebilen ben, duygularımın esiri olmadan ruhumla seçmeye karar verdim. Ruhlarımız birbiri ile çoktan anlaştı, en doğru zamanda Dünya üzerinde de bu aşkı yaşamak niyetleriyle! 

 Hepimiz için, en iyi en yüce şekilde...Hayal edelim! 

İyi ki varsınız, ilahi aşkla bir ve bütün olalım...

Sevgiler, 

Çiçekli Bir Dal

 Sevgili arkadaşlarım! 

İstediğimiz şeylere ulaşmak için zaman baskısı hisseden kişiler varsa aramızda, onlara sesleniyorum. Olması gereken her şey, tam da olması gereken zamanda olur. 

Kurumuş bir ağacın dallarında yeniden beliren çiçeklere sahip olmak gibi, o çiçeklerin ne zaman çıkacağını tahmin etmeye çalışmak gereksiz. 

Teslimiyette olmak nedir? 

Bu sorunun cevabını uygulamalı olarak anlatabilirim. Denize girin, ilerleyin veya iskeleden atlayın ve derinlerde olun. Ayaklarınız yere değmeyecek kadar derinlerdeyken derin bir nefes alın akciğerlerinizi doldurun ve sırt üstü uzanın denizin üstünde. Gözlerinizi kapatın, derin nefesler alın. Huzurlu bir andasınız. Tam olarak "teslimiyette olmak" işte budur. 

Teslimiyette olmazsanız, deniz sizi derinlere çeker. Boğulursunuz. 

Hayat da deniz gibi aynı, etrafınıza bakın... Boğulan onlarca insan var, fark etmiyorlar bile. Her gün her gün o hayatın içinde boğulmaktan ve sürekli olmayacak şeyler için uğraşmaktan yılmadan boğulmaya devam ediyorlar. Hayatı yaşamak bu sanıyorlar. 

Size sesleniyorum! Hayat denizinde boğulan güzel ruh arkadaşlarım. Gelin size hayat denizinde teslimiyette olmayı, gerçek mutluluğu ve anlamlı var oluşun anahtarını anlatayım. 

Teslimiyette olunca ne olur? 

Tadını alırsın, hayatın... Nefes almanın. Yaşadığın her bir anın. Varoluş içinde bir amacın olduğunu bilirsin, bu boşlukta süzülmek demek değildir. Tam tersi teslimiyet içinde amacına uygun ilerlemektir. Zorlanmadan, kolaylıkla, neşeyle ilerlemek! 

Teslimiyette olmak, istediğin bir şeyin ne zaman gerçekleşeceği endişesi duymamaktır. Zamansız olarak var olmaktır. 

Teslimiyet içinde, kurumuş dallarımın hepsinde çiçekler açmış olarak uyandım bu sabah! Hiç sormadım, ne kendime ne başkasına... Ne zaman açacak bu kuru dallardaki çiçeklerim diye. Teslimiyetteydim çünkü. Bilmenin ötesindeyim. 

İyi ki yanımdasınız, sevgiler hepinize.

Sohbet Yazısı

 Hayatımın düzenini oturtmaya çabalarken, elimdeki imkanları sistemli değerlendiremediğimi fark ettim. Buraya bir şeyler yazmayalı uzun zaman olmuş, bu yüzden kızdım da biraz kendime. 

 Hadi konuşalım! Sessiz konuşmayı çok özlemişim. 

 "Gelecek zaman ve geçmiş zaman" ilişkisi içindeyim şu sıra. Zaman kavramını araştırıyorum, olabildiğince detaylı yazılar okumaya ve farklı fikirler üzerinde çalışıyorum. 

Türkçe ifadeyle "gelecek" sanki yolda olup bize doğru gelen bir kavram hissi yaratıyor. Ama aslında gelecek yoksa ve her şey şu anda yaşanıyorsa, ne bizim ilerleyip gittiğimiz bir yer-durum veya olgu ne de onun bize doğru gelen bir varoluş hali olduğunu söyleyemeyiz diye düşünüyorum. 

 Gelecek hatırlama çalışmaları yapıyorken de iyi özümsedim bu kavramı. Biz sezgiseller, "gelecek hatırlaması" yapıyoruz. Çünkü geçmiş ile geleceğin herhangi bir farkı olmadığına inanıyorum. Şimdiki zamanda gerçekleşen durumlara bağlı olarak her an yeniden şekillendirdiğimiz ileriki yaşantımızı düşündüğümde hep heyecan içinde olurdum. Şimdi, geçmişi düşündüğümdeki nötr halimi koruyorum geleceği düşünürken de..çünkü ikisi de aynı şey. 

 Kendimi geçmiş ve gelecek izlenimlerinden alıp şu anda bulunduğum ana getirmeyi seviyorum. Aldığım nefesi varlığımın en derinlerinde hissederek anda yaşamaya bayılıyorum. Kendimizi düşünce akışlarından arındırmanın ilk basamak yöntemi "nefese odaklanmaktır." Çok kızgın, üzüntülü, stresli olduğunuzu hissettiğiniz anlarda her şeyden izole kalarak nefesinize odaklanmanız realiteyi değiştirmenize yardımcı olur. Realite değiştiğinde de bedenimizdeki hormonsal tepkimeler, manyetik bileşenler tekrardan değişen realiteye uygun şekilde oluşturulur. İşte tam o sırada, biz kendi realitemizi yaratmış oluruz. 

 Yaratıcılık bu kadar basit. pratik yaparken aksamalar olabiliyor, çalışarak yapamayacağımız hiçbir şey yok. Ben insanlık olarak bize, gelişimimize inanıyorum. Gelişmeyi reddedenlerin de zaten adapte olamayıp yok olacaklarını bildiğim için de doğanın gücüne hayran kalıyorum. 

 Hepsi birbiri ile o denli bağlantıda ki, bir yerden elinizi verseniz devamı gelecek. Sizi yüz üstü bırakmayacak ve hiçbir zaman için hayal kırıklığı yaşatmayacak. Çünkü saf bilinç. En masum, en saf, en huzurlu halimiz. 

 En başta geçmiş-gelecekten bahsederken konu akışına kapıldım. Huzurla boşlukta süzülürken buldum kendimi. Lafı daha fazla uzatmadan, sizi çok sevdiğimi söylemek isterim. 

 Kalbinizi ferah tutun, gelecek hatırlaması yaptım "her şey çok güzel"💖  

Sevgiler,

Aslı